Tesbitler

HAKKIN SIRRI VE İLÂHÎ DEFINE “Hakkı gel sırrını eyleme zahir, Olmak ister isen bu yolda mahir, Harabat ehlini hor görme Zakir, Defineye malik viraneler var…”

SIFATIMDAN SOYUNDUM- HİÇLİK MAKAMI “Ben senin hoş olan ırmağına çıplak olarak dalayım diye bütün sıfatımdan soyundum.” Mevlâna.

Kanalizasyon Taştığında: Günahın Gizlisi Açığa Çıkar Bazen bir şehirde kanalizasyon patlar. Önce dar sokaklarda hissedilir koku; sonra mahallelere, ardından bütün şehre yayılır. Kimse “Bu koku yoktur” diyemez. Çünkü koku, gizlenmiş pisliğin açığa çıkmış hâlidir.

KÂİNATIN SIRRINI GÖREN GÖZ: BASİRET İLE KÖRLÜK ARASINDAKİ PERDE “Görenedir görene, köre nedir köre ne!” Bu veciz ifade, sadece bir tekerleme değil, varlığın sırrını ifşa eden muazzam bir anahtardır. Zira bu âlem, Sani-i Zülcelal’in kudret kalemiyle yazılmış, her satırı hikmet, her harfi ibret dolu mücessem bir kitaptır.

ALAK VE SÜLÜK BAĞLANTISI “Alak” (علق) kelimesi ile “Sülük” arasındaki münasebet, hem lügat manası (etimolojik) hem de bilimsel (embriyolojik) açıdan mucizevi bir benzerlik ve bağlantı ihtiva eder.

ECNEBİ HİMAYESİNDE ZİLLET YERİNE, İSLAM UHUVVETİNDE İZZET: BİR TARİHİ HAKİKAT Tarihin en buhranlı virajlarından biri dönülürken, cihan harbinin yangın yerinde bıraktığı coğrafyamızda, fitne odakları yeni bir oyun sahnelemekteydi.

HAKİKATİN İKİ KANADI: AKIL VE KALBİN İMTİZACI “Vicdanın ziyası, ulûm-u diniyedir. Aklın nuru, fünun-u medeniyedir. İkisinin imtizacıyla hakikat tecellî eder. O iki cenah ile talebenin himmeti pervaz eder.

Kâinatın Dört Büyük Penceresi: Yokluğun Dehşetinden Varlığın Hikmetine İnsan, şu kâinat ağacının en son ve en cemiyetli meyvesidir. Cenab-ı Hak, insanın mahiyetine öyle cihazlar, öyle duygular derç etmiştir ki;

YALDIZLI BATAKLIK: ŞÖHRETİN AFYONU VE KUMARIN SERABI Gün geçmiyor ki, “Medeniyet” maskesi takmış modern hayatın, “Kanalizasyon” gibi patlayan yeni bir iriniyle karşılaşmayalım.

CENNETTEN İNİŞ VE DÜNYADAN ÇIKIŞ Cennetten çıkarılan Hz. Adem gibi, Ademin çocukları da dünyadan çıkarılacak.

GÖRÜNMEZ PUSUNUN HEDEFİNDEKİ İNSAN: SETR-İ AVRET VE ŞEYTANİ NAZAR İnsan, dünya sahnesine imtihan için gönderilmiş aziz bir yolcudur. Lakin bu yolculukta yalnız değildir hem muhafız meleklerin nezaretinde hem de kadim bir düşmanın, Şeytan’ın ve avanesinin tehdidi altındadır. A’raf Suresi’ndeki o şiddetli ikaz, “Sizin kendilerini göremeyeceğiniz yerden sizi görürler” hükmüyle, insanoğluna gaflet uykusundan uyanması için bir […]

ATEŞİ GÜLZÂRA ÇEVİREN SIR: TESLİMİYETİN RUHU Kâinatın mayası, varlığın esası ve kulluğun zirvesi tek bir kelimede gizlidir: Teslimiyet. Lakin bu teslimiyet, aciz bir “boyun eğiş” yahut iradesiz bir savruluş değildir. Bilakis, cüz-i ihtiyarinin hakkını verip, neticede Kudret-i Mutlaka’ya tam bir itimat ile dayanmaktır.

Ahiretin Kayıt Defteri O gün, âlem-i bakışın perdeleri aralanınca, herkesin önünde bir sandık—bir mahkeme değil, bir kayıt defteri duruyordu. Bu defter ne bir normal kâğıd ne de insanın kendi uydurduğu bir belgeydi; her satırı, zahiri ve derûnî hâllerin hatt-ı hakikîsiyle yazılmıştı.

EMANET-İ KÜBRA VE SIRR-I İLAHİ: “HEME EZOST” HAKİKATİ Kâinat, Nakkaş-ı Ezelî’nin kudret kalemiyle yazdığı muazzam bir kitaptır. Her bir satırı, her bir harfi, manalarla yüklüdür. Lakin bu kitabın içinde öyle bir “elif” vardır ki, bütün kitabın özeti, fihristesi ve çekirdeği onda saklıdır.

ŞEFKAT MADENİNİ SİYASETİN GİRDABINDA HARCAMAK: YIKILAN YUVALAR VE KAYBOLAN İZZET Kadın, kâinatın en nâzenin çiçeği, yaratılış ağacının en şefkatli meyvesi ve nesl-i beşerin (insan neslinin) en emin sığınağıdır. Cenab-ı Hak, o “şefkat madenlerini”, siyasetin gürültülü, kavgalı ve çoğu zaman menfaat üzerine dönen çarkları arasında ezilsinler diye değil; nesilleri terbiye etsinler, haneleri birer Cennet bahçesine çevirsinler […]